ഉമ്മകൾ

ഷവർ പ്രണയിനിയെപ്പോലെ

ഉമ്മ വെച്ചു താഴോട്ടൊഴുകി.

കിലുങ്ങിക്കിലുങ്ങി നീ ചിരിക്കുമ്പോലെ

വെള്ളം താഴെ വീണു ചിതറി.

കാതലെന്നാൽ വെറും അവസ്ഥയെടീ

പ്രഭുദേവ ആടിപ്പാടുന്നു.

ചില്ലുജനാലയ്ക്കപ്പുറം,

മഴപോലൊരുഭ്രമം വന്നുതൂങ്ങിനിൽക്കുമാകാശം.

മുറ്റത്തേക്കു പുളഞ്ഞുപൂത്തു ബോഗൈൻവില്ലകൾ.

തൊട്ടുതൊടാതൊരു ചിത്രശലഭം മെല്ലെ മെല്ലെ,

റെറ്റിനയാൽ കണ്ടു തേൻ, തേൻ ഊറിക്കുടിച്ചിടാം.

കുളിച്ചു കുളിച്ചു കുളിച്ചാകെ നനഞ്ഞുഞാൻ,

നിന്നോർമ്മയാലൊപ്പി നനവുകൾ ഹാ! ബാത്ത്ടവ്വൽ

ബർമുഡയിട്ട് പിന്നെ മൊബൈൽഫോൺ പരതി,

ആപ്പ്-കൾ നിറഞ്ഞ പകൽക്കിനാക്കളിൽ

കിടക്കയിൽ ഒരു ചുളിവുപോലെ പിന്നെയും സംശയം,

സ്നിഗ്ധമാം നിന്നിളം ചൂടേറ്റു കിനാവിന്നുറക്കത്തിൽ

പ്രിയേ, ഈ നഗരത്തിനുനടുവിലെ ആ മഞ്ചാടിമരം കാണാൻ,

കൈചുറ്റി നാം നടക്കുമൊരുച്ചക്കാറ്റുപോലെ മെല്ലെ,

പതിവായ് നമുക്ക് പൂക്കൾ തരുന്ന ബ്ലോസംസ് ഷോപ്പിയിൽ കേറി

മിൻറ്റ് പാലസിലെ ഐസ്ക്രീം നുണഞ്ഞ്

ഈപ്പൂവിനെപ്പോലെയനുരാഗത്താൽ ചുവന്ന് ചുവന്ന്

ആരും കാണാതെ നഗരത്തിന്നിരുട്ടിൽ നാം തിരികെ വീടുകളിൽ,

കിടക്കയിൽ ഒരു ചുളിവിൽ ചുളിഞ്ഞ് ഞാനുറക്കത്തിൽ,

ഉമ്മകൾ തന്നതാര്, പരിധികൾക്ക്, ടവറുകൾക്ക്, ഡേറ്റാലിമിറ്റുകൾക്ക്;

കാതലെന്നാൽ വെറും അവസ്ഥയെടീ,

പ്രഭുദേവ ആടിപ്പാടുന്നു.

ഫോണിൽ കുറേ ഉമ്മകൾ വന്നുനിറയുന്നു.

നടിപ്പ്

പ്രേമിക്കുന്നെങ്കിൽ സ്റ്റൈലായിത്തന്നെ വേണം.
യെന്തിരനുപോലും തോന്നണം,
അണ്ണാ! യെന്തരോ യെന്തോ.
ഇടത്തേച്ചെവി കുഴഞ്ഞു,
വലത്തേച്ചെവി കുഴഞ്ഞു,
പിണങ്ങി പിണങ്ങി,
ചിരിച്ചുചിരിച്ച്,
മിണ്ടി മിണ്ടി,
ശ്വാസത്താലുമ്മകൾനൽകി ചിണുങ്ങുമ്പോൾ,
ബാറ്ററിതീർന്ന് ബോധം മറിഞ്ഞുപോയ,
മൊബൈൽ ഫോണിലേക്ക് ഡ്രിപ്പുവഴി,
ചാർജ് കയറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
സംസാരിച്ച് തീരുന്ന ടോക്ക്ടൈമുകൾ.
മെസേജുകൾ കിടന്നുറങ്ങുന്ന ഇൻബോക്സുകൾ.
മാംസനിബദ്ധമല്ലാത്തരാഗങ്ങൾ.
( ഹോ! ന്റെശാനേ, മഹാകവീ)
രഹസ്യമായ വിശുദ്ധവേഴ്ച്ചകളിൽ,
പരിശുദ്ധാത്മാവ് പ്രാവിന്റെ രൂപത്തിൽ,
RFR ചിറകുകളിൽ വന്നുമിടിക്കുന്നുണ്ട്.
ശൂന്യതയുടെ ആകാശത്തിൽ,
അനന്തകോടിനക്ഷത്രങ്ങളുടെ അപാരമൌനത്തിൽ,
രണ്ടുപേർ സംസാരിക്കുമ്പോൾ,
ലോകമേ! നീ നിലാവുകൊണ്ടുതുപ്പുന്നു, നാം പുളയുന്നു.
സുനാമികളുപേക്ഷിച്ച ഹോസ്റ്റൽമുറികളിൽ,
രാത്രി, ഉറക്കം നടിച്ചുകിടപ്പുണ്ട്.
ഒരു സൂര്യനും വെളുപ്പിക്കാനാവാതെ,
നടിച്ചുറക്കം, നടിച്ചുറക്കം.

നെഹ്രുവും ഞാനും തമ്മിൽ

 ഞാനുറങ്ങിപ്പോവുന്നു
ബസ്സിലിരുന്നുറങ്ങുന്നു
സ്റ്റോപ്പിലിറങ്ങിയുറങ്ങുന്നു
അവളോട് സംസാരിച്ചുറങ്ങുന്നു
മെസേജയച്ചുറങ്ങുന്നു
ഉമ്മവെച്ചുറങ്ങുന്നു
പുതച്ചുറങ്ങുന്നു
എഴുന്നേറ്റുറങ്ങുന്നു
പത്രം വായിച്ചുറങ്ങുന്നു
പല്ലുതേച്ചുറങ്ങുന്നു
ഷേവുചെയ്തുറങ്ങുന്നു
സോപ്പുതേച്ചുറങ്ങുന്നു
കുളിച്ചുറങ്ങുന്നു
ഒരുങ്ങിയുറങ്ങുന്നു
കഴിച്ചുറങ്ങുന്നു
എഴുതിയുറങ്ങുന്നു
കണ്ടുറങ്ങുന്നു
ബസ്സിലിരുന്നുറങ്ങുന്നു
സ്റ്റോപ്പുകൾ മാറിപ്പോവുന്നു
സ്റ്റോപ്പിലിറങ്ങിയുറങ്ങുന്നു
ഷോപ്പിങ്ങിലുറങ്ങുന്നു
നോട്ടെണ്ണിയുറങ്ങുന്നു
വിശേഷം ചോദിച്ചുറങ്ങുന്നു
പിരിവുകൊടുത്തുറങ്ങുന്നു
പ്രസംഗിച്ചുറങ്ങുന്നു
വെയിൽ കൊണ്ടുറങ്ങുന്നു
വിയർത്തുറങ്ങുന്നു
മഴ നനഞ്ഞുറങ്ങുന്നു
പുഴ നനഞ്ഞുറങ്ങുന്നു
കടൽ കണ്ടുറങ്ങുന്നു
മല കയറിയുറങ്ങുന്നു
അവളെക്കണ്ടുറങ്ങുന്നു
ഉമ്മവച്ചുറങ്ങുന്നു
അമ്മയെ കണ്ടുറങ്ങുന്നു
പപ്പയോടു വഴക്കിട്ടുറങ്ങുന്നു
മരണങ്ങൾ വന്നുകഴുത്തുപിടിക്കുന്നു
വിവാഹാലോചനകൾ പല്ലിളിക്കുന്നു
അവൾ തുടകൾ ഞെരുക്കുന്നു
ഞാനുറങ്ങുന്നു
കിനാവിൻ കുമിള പൊന്തുന്നു
ഞാനുറങ്ങുന്നു
മുഖക്കുരുപൊട്ടുന്നു
ഞാനുറങ്ങുന്നു
മഴ നനഞ്ഞ് ചെരിപ്പും കുടയും
വെയിൽ വരട്ടെ ചിരിക്കാമെന്ന് പൂക്കൾ
ഓ! കണ്ടേച്ചാലും മതിയെന്ന് നിലക്കണ്ണാടി
ഞാനുറങ്ങുന്നു, ഞാനുറങ്ങുന്നു,
കുഞ്ഞരുവികൾ മുറ്റത്ത് മഴയാൽ
ഞാനുറങ്ങുന്നു
ജനാലക്കമ്പികൾ തണുത്തു
ഞാനുറങ്ങുന്നു
ചെനച്ച മാങ്ങകൾ കൊഴിയുന്നു
ഞാനുറങ്ങുന്നു,
നാവിലുപ്പും മുളകും
ഞാനുറങ്ങുന്നു
വേനൽ നനഞ്ഞ മാഞ്ചുവട്ടിൽ 
ഞാനുറങ്ങുന്നു
വിഷുപൂക്കൾ അകലെമഞ്ഞ
ഞാനുറങ്ങുന്നു
വെയിൽച്ചിത്രം നിഴൽവിസ്മയം
ഞാനുറങ്ങുന്നു
അവധിമൈതാനത്തും കളിക്കാനാരുമില്ല
ഞാനുറങ്ങുന്നു
സിനിമകൾ കളർഫുളും ഹൌസ്ഫുള്ളുമാകുന്നു
ഞാനുറങ്ങുന്നു
ലാലേട്ടൻ മാ! കസ്തേ പറയുന്നു
ഞാനുറങ്ങുന്നു
തോക്കുകൾ വെടിപുകയ്ക്കുന്നു
ഞാനുറങ്ങുന്നു
പൊടുന്നനെ ബസ് നിൽക്കുന്നു
ഞാനിറങ്ങുന്നു
എന്റെ കുടമാത്രം മഴ നനയുന്നു
എന്റെ കണ്ണു മാത്രം തുറന്നിരിക്കുന്നു
റോഡരികിലൊരു ചത്ത എലിയുടെ കണ്ണുതുരന്നുഭക്ഷിക്കുന്ന കാക്ക
ഞാനുറങ്ങുന്നു പൊടുന്നനെ
എന്റെ ഉറക്കമെന്നെ ഭക്ഷിക്കുന്നു
എന്റെ വീട് പൊടിഞ്ഞുതീരുന്നു
ഞാൻ മഴയത്തൊലിച്ചുപോവുന്നു
എന്റെ പുതപ്പ് മാറിക്കിടന്നുറങ്ങാൻ തുടങ്ങി
ഇറുകിപ്പോയ തുടകളും
ചുംബിക്കാൻ തുറന്ന ചുണ്ടുകളും 
ശേഷിച്ചു, ശേഷിച്ചു, പിന്നെയും
എന്റെ പുതപ്പ് മാറിക്കിടന്നുറങ്ങാൻ തുടങ്ങി
ബസ്സ് ബോർഡ് മാറ്റിവെച്ച് ഓടാൻ തുടങ്ങി
ബസ്സ്റ്റോപ്പിലെ മാവ് മുറിച്ചുമാറ്റി
പുതിയ വീടിന്  സ്ഥാനം കണ്ടു
മഴയോട് ജൂണിൽ മാത്രം പെയ്താൽ മതിയെന്നുപറഞ്ഞു
മൈതാനത്ത് ഇറച്ചിക്കച്ചോടം തുടങ്ങി
കാക്കകൾ കുറച്ചുകൂടി മധുരമായി കരഞ്ഞു
വോട്ടുകൾ യന്ത്രങ്ങളിലിരുന്ന് സിന്ദാബാദ് വിളിച്ചു
സിം കാർഡും കണക്ഷനും മാറ്റിയെടുത്തു
ഫഹദ് ഫാസിൽ സൂപ്പർസ്റ്റാറായി
കണിക്കൊന്ന എല്ലായ്പ്പോഴും പൂക്കാമെന്ന് മഞ്ഞിച്ചു
ചുംബിക്കാമെന്ന് കാമുകിയും
കാത്തിരിക്കാമെന്ന് അമ്മയും
എ ടി എമ്മിൽ ക്യാഷിടാമെന്ന് പപ്പയും
ഓടകളിൽ കൂടി ഒഴുകാമെന്ന് പുഴയും
ബീച്ചിൽ മാത്രം കാണാമെന്ന് കടലും
സമ്മതിച്ചു സമ്മതിച്ചു
ഇനി കൂടെക്കിടക്കില്ലെന്ന് പുതപ്പു പറഞ്ഞു
കിടക്ക ഭാരം താങ്ങാൻ വയ്യെന്നു പറഞ്ഞു,
വീട്ടിൽ കയറണ്ടെന്ന്  വാതിൽ പറഞ്ഞു
പൊടുന്നനെ ദഹനക്കേടെന്ന് പറഞ്ഞ്
ഉറക്കം എന്നെ ഛർദ്ദിച്ചിട്ടു
സ്വപ്നം കാണാതെയുറങ്ങാൻ പറഞ്ഞു
ഉറങ്ങാൻ പറഞ്ഞു 
ഉറങ്ങാൻ പറഞ്ഞു
എനിക്കുറക്കം വന്നില്ല
നെഹ്രു പറഞ്ഞു: വിധിയുമായി ഒരു കൂടിക്കാഴ്ച്ച നിശ്ചയിക്കാം
അങ്ങനെ ഞാനും നെഹ്രുവും ഇന്ത്യക്ക് സ്വാതന്ത്യം കിട്ടിയതായി പ്രഖ്യാപിച്ചു.

കുറ്റൂർപ്പുഴയോരം

കുറ്റൂർപ്പുഴയിലിങ്ങനെ  മരങ്ങൾ കാടോരം
നിഴലായ് മെല്ലെ വീഴവേ ഈ പുഴക്കണ്ണാടിയിൽ,
എത്ര ഇലകൾ, ശാഖകളുറങ്ങും,
പുഴയോർമ്മത്തടത്തിലിങ്ങനെ,
വിഭൂതിപോലെപൊടിഞ്ഞമരുന്നു ഈയൊഴുക്കി-
ലെന്തുശാന്തിനീയേകിടുന്നു.
അകലെ പെണ്ണുങ്ങൾ കുളിച്ചലക്കിക്കരേറിടുന്നു,
വീട്ടുകാനവെള്ളം മെല്ലെയുൾച്ചേരുന്നു,
ഏറെബാല്യങ്ങൾ നീന്തിത്തുടിച്ചതാമുല്ലാസങ്ങൾ, ഒടുങ്ങുമ്പോൾ ചെളിമൂടി,
ക്വാറികൾ ചിന്നിച്ച ഭൂഹൃത്തടങ്ങൾ നഷ്ടത്താൽ വിലപിക്കുമ്പോൾ,
ഏറെത്തരുക്കൾ തോട്ടങ്ങൾ, പരിക്രമങ്ങൾ പലവുരു-
മേൽമണ്ണേറെമാമഴകൾ പെയ്തപ്പോളലച്ചൊഴുകി,
താണുപോയ തടങ്ങളായ് സർവ്വം സഹം.
ഈ വെയിലുച്ചയിൽ നിഴൽ വീണപുഴവെള്ളത്തിലീത്തീരത്ത്,
കണ്ണങ്കാട്ടെക്കോമരം ഭഗവതിയുടെ ചിലമ്പാർത്ത് വാളെടുക്കുമ്പോൾ
തെയ്യങ്ങൾ ആൾദൈവപ്പെരുമകളായലയ്ക്കുമ്പോൾ,
കാറ്റുഴപ്പിയ മുടികോതി, ഷേവുചെയ്യാത്ത
മുഖവുമായേറെപ്പരിക്ഷീണമുച്ച-
വെയിലിലിത്തിരിമരത്തണലിലീപ്പുഴകണ്ട്,
പാതിയെരിഞ്ഞെൻ ചിതയെയെറിഞ്ഞൂപുഴയിൽ-
കുറ്റൂർപ്പുഴയിലെനിക്കാത്മശാന്തി ഹാ! സിസർ ഫിൽറ്റർ.
ഏറെയൊഴുകിയപുഴയെപ്പോഴാണെന്റെ തൈവേ-
പുഴയൊഴുകിത്തീരാറായോ;
ചിത കെട്ടുപോവുന്നു.

ദൈവത്തിന്റെ അല്പത്തരങ്ങൾ

കോളേജുകാലത്തിലേതോ പ്രണയദിനങ്ങൾ ദൈവമേ,
മുപ്പത് വയസ്സാവും വരെ പരസ്യജീവിതം നയിക്കാതിരുന്ന നമ്മുടെ കർത്താവ്,
എന്തൊക്കെ സുവിശേഷസത്യങ്ങൾ നമുക്ക് ആ കാലം നൽകിയില്ല ഓ! നഷ്ടമേ-
നിന്റെ പേര് ഈശോയെന്നാവുന്നു.

ജയവർദ്ധൻ സാറിന്റെ മൂത്രത്തിന്റെ ഷുഗറുമാത്രം നോക്കി നാം
ബെനഡിക്ട് റീയേജന്റ് തളിച്ച് മാമോദീസമുങ്ങി
ഓമനക്കുഞ്ഞിന്റെ പേരുവരെയിട്ടുകളഞ്ഞു;
ഈശോ! പറവട്ടാനിപ്പള്ളിയിലെ മാതാവ് -
ദിവ്യഗർഭത്തെ അബോർട്ട് ചെയ്യാനൊരുങ്ങി.

നടത്തറ വരെ പോവുന്ന ബസ്സിൽ,
ചെന്നിറങ്ങിയാൽ കാണുന്നതമ്പലത്തിനുമുന്നിലെ ഹോസ്റ്റൽഗേറ്റിൽ,
സെക്യൂരിറ്റിച്ചേട്ടാ, ഒരു ഫുള്ള് സമർപ്പിക്കാനുണ്ടങ്ങേത്തിരുമുമ്പിൽ; അപ്പോൾ
സകലപ്രാർത്ഥനകളും കേട്ട് കരിപിടിച്ച കുടുസ്സുമുറിയുള്ള പ്രതിഷ്ഠയ്ക്കുതോന്നി,
ഇനിമുതൽ വാങ്കുവിളികേട്ടാൽ കമിഴ്ന്നുകിടന്നു നിസ്കരിക്കണം,
വിശുദ്ധവാരം തുടങ്ങുമ്പോൾ ഓശാനയിലയെടുത്ത് കത്തിച്ചു
കുമ്പസാരിച്ച് അനുതപിച്ച് ഇരുമ്പുകടയിൽ‌പ്പോയി മൂന്നാണികൾ വാങ്ങിവെക്കണമെന്ന്.
എപ്പോഴാണ് ഓരോ കുരിശുകൾ വരുന്നതെന്നറിയില്ലല്ലോ.

 നീ വന്നാലും വന്നില്ലെങ്കിലും,
എല്ലാ മരച്ചുവട്ടിലും ഞാൻ ചെന്നിരുന്നു,
'വരാ ശരത്തിങ്കലതൊന്നുപോലുമേ';
ഋതുക്കൾ വന്നു മുഖക്കുരുവായി പൊട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു,
കാലം മഷിയില്ലാതെ ആത്മഹത്യാക്കുറിപ്പുകളെഴുതി,
പരീക്ഷകളിൽ ചോദ്യങ്ങളുണ്ടായി,
ആദിയിൽ വചനമുണ്ടായി ( എന്താടോ വാര്യരേ താൻ നന്നാവാത്തത് )

 ക്ലാസ്മുറികളിൽ പാഠവും പാഠാന്തരങ്ങളും പാഠഭേദങ്ങളും ഹോ!
പിന്നെ ദേ!
സെമിനാർ ഹാളിൽ നീ പ്രസന്റ് ചെയ്യുമ്പോൾ
ഞാനെല്ലാം കേട്ടിരുന്ന് തലയാട്ടുമ്പോൾ
നിന്റെ പുഞ്ചിരി കാണുമ്പോൾ
ഹൈഡ്രജനും ഓക്സിജനും തമ്മിൽ ചുംബിക്കും
മഴ പെയ്തൊലിക്കുന്ന ആകാശത്തിൽ 
കുട കൊണ്ടു മറച്ച നാണത്താൽ 
മഴ നനയാതെ നമ്മൾ നടന്നുപോവും.


ഓ! പിന്നെയും ഹൈഡ്രജനും ഓക്സിജനും
ചുംബിച്ചുപതയ്ക്കുന്ന കടൽ കടൽ
കെട്ടിപ്പിടിച്ചു മലർന്നുകിടക്കുന്നു 
പുളകത്താൽ പുളയ്ക്കുന്നു.
വെള്ളം വീഞ്ഞായത് ഈ ലഹരിമൂത്തിട്ടാണെന്ന് 
മൊബൈൽ ഫോണിൽ ഒരു മെസേജ് വന്നു.

അനന്തരം പരസ്യജീവിതമാരംഭിച്ച യേശു
മറിയത്തെ സ്ത്രീയേ എന്നുവിളിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ആദ്യരാത്രിയിൽ യേശു ആദ്യമായി ഒരു സ്ത്രീയുടെ മുഖത്തുനോക്കി,
എന്നിട്ട് അവിടുന്ന് സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കാൻ തുടങ്ങി.
അന്നാദ്യമായ് സുവിശേഷം ബോറടിക്കുന്നു ഗുരോ എന്ന് -
സ്നാപകൻ ചെരുപ്പഴിച്ചു;ഒട്ടകം സൂചിക്കുഴയിലൂടെ കടക്കുമ്പോലെ-
താക്കോൽ‌പ്പഴുതുകളുടെ പ്രലോഭനത്തെ അതിജീവിക്കാൻ -
നിരന്തരം പ്രാർത്ഥിച്ചു; ഒളിക്യാമറകളുടെ ഭാഗ്യമേ സ്തോത്രം സ്തോത്രം.
യേശു പിതാവിനെ സ്തുതിച്ചു, ഞാനും എന്റെ പിതാവും ഒന്നാകുന്നു എന്നു ദീർഘിച്ചു.
രാത്രിയിൽ പഴച്ചാറുമാത്രം കുടിക്കുന്ന നിന്നെ,
എത്രയും വേഗം ഏദൻ തോട്ടത്തിൽനിന്ന് പുറത്താക്കിയ ദൈവമേ,
ഏതു തോട്ടക്കാരനാണിത്രയും പഴച്ചാറു നൽകാനാവുക പെണ്ണേ;
അനന്തരം അവളുടെ നെറ്റിയിൽ കുരിശുവരച്ചു,
പ്രലോഭനങ്ങളിൽ അകപ്പെടാതിരിക്കാൻ നിരന്തരമായ് പ്രാർത്ഥിക്കുക.
കുരിശുകണ്ടാൽ കേറിക്കിടക്കാൻ തോന്നരുതേ എന്നുപ്രാർത്ഥിച്ചുകൊണ്ട്-
യേശു ഒരു പഞ്ചാരച്ചിരി ചിരിച്ചു,
ആ ചിരിയിൽ ബനഡിക്ട്  റീയേജന്റ് ചുവന്നു തുടുത്തു.
പരീക്ഷയിൽ പാസായ യേശുവിനെ 
മാതാവ് പിടിച്ചു മടിയിൽ കിടത്തി;
ദൈവം കടന്നുവന്ന് അവളെ കല്ലെറിഞ്ഞു,
അങ്ങോര് പാപം ചെയ്തിട്ടില്ല പോലും.
അപ്പോഴും അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ 
ഹൈഡ്രജനും ഓക്സിജനും ചുംബിച്ചു,
അപ്പോൾ രൂപം കൊണ്ട സാൾട്ട് എവിടുന്നുവന്നു എന്നറിയാത്തതിനാൽ
യേശു വൈവാപരീക്ഷയിൽ തോറ്റുപോയി.

രഹസ്യജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് സുവിശേഷത്തിൽ ഇല്ലാത്തതിനാൽ
അമ്മയും മകനും ആശ്വാസത്തോടെ  രൂപക്കൂടുകളിലേക്ക് മടങ്ങി,
അവർ മെഴുകുതിരികൾ എരിയുന്നതു കണ്ടു പുളകം പൂണ്ടു.
മൂന്നാണികൾ ദൂരെയെറിഞ്ഞ് ഭഗവതി,
ഉത്സവത്തിന് മാലയും വളയുമണിയാമെന്ന് സന്തോഷിച്ചു. 
വാങ്കുവിളികേട്ട പോത്തുകൾ ജീവനും കൊണ്ടുപരക്കം പാഞ്ഞു.
അങ്ങനെ കേരളത്തിൽ മതേതരത്വം പുനസ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു.

പിറ്റേന്ന്

ഈ നഗരം ഒരു ശരീരമാണ്.
ഈ കടൽ അതിന്റെ ഹൃദയമാണ്.
നാം ഈ നഗരത്തെ ഒളിപ്പിച്ചുകടത്തുന്നുണ്ട്,
കപ്പലുകളുപേക്ഷിച്ച ഏകാന്തതയുടെ തുറമുഖത്തുനിന്നും.
പുളഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന പകലുകളെമുഴുവൻ ഉറക്കി-
പ്പിഴിഞ്ഞെടുത്ത വിയർപ്പുകുപ്പായം,
കുടുക്കിട്ടു പരസ്പരം പ്രണയത്താൽ പുണർന്ന്,
അപായത്തിന്റെ സന്ധ്യകൾ താണ്ടി,
മഹാമൌനങ്ങളുടെ അപാരസാധ്യതകൾനിറഞ്ഞ രാത്രി,
നീ തുറന്നുവച്ച ഇരുളിന്റെ വാതിലിലൂടെ,
അകലങ്ങളിലേക്ക്-
നഗരമേ,
നാം നടക്കുക.
ഈ കടലിനെ മറക്കുക.
ചിലപ്പോൾ ഇതുതന്നെയാവും,
ഈരാത്രിപുലരും മുമ്പേ,
നമുക്ക് ചെയ്യാനാവുക.

സസന്ദേഹം

 യാത്രികരുപേക്ഷിച്ച വഴികളിൽ
വീണുപോയ നിഴലുകൾ
രക്ഷപെടാനരുതാതെ.
വെളിച്ചം മായ്ക്കുന്നതിനാലും
പിന്നെയുമെഴുതുന്നതിനാലും
നിഴലിന്റെ നിഴലേ, 
നീ എവിടെപ്പോയൊളിക്കുന്നു.

ഒരേവഴിയിൽ പലവഴികളുണ്ട്
വഴിയിലേക്കിറങ്ങിനിന്ന തണലുപറഞ്ഞത്
ഞാൻ മരത്തിൽനിന്നും വന്നുവെന്നാണ്,
എങ്ങോട്ടേക്കു പോകുന്നു?
വഴിയിൽ നിന്നാൽ ഒരിടത്തേക്കും പോകണമെന്നില്ല,
ഒരു വഴിയായി എന്നുപറഞ്ഞാലിതാണ്.

വേരുകൾ നഷ്ടമാവുന്ന-
സഞ്ചാരിയുടെ മഷിപ്പേനപോലെ,
ചുംബനങ്ങളുടെ വിനിമയഭാഷകൾ
കണ്ണീരുവീണു മഷിപടർന്നുപോവുന്നു;
ചുണ്ടുകൾകൊണ്ടുപൊതിഞ്ഞുവെക്കുന്ന
മുറിവാണു ചുംബനം.

ഓർമ്മകളുടെ അധരങ്ങളെപ്പാനം ചെയ്യുമ്പോൾ,
മഴയുടെ കോലായിൽ രാത്രിയുടെ മഹാമൌനങ്ങൾ 
ക്ഷമയോടെയിരിക്കുന്നു; ഇനിയും വിചാരണകൾ കഴിയാനുണ്ട്.

ആകാശം ഭൂമിയോടു സംസാരിക്കുന്നതാണ് മഴ.
പ്രണയിച്ചും തിരസ്കരിച്ചും വെറും മണ്ണിലൂടെ ,
നനഞ്ഞ പാദങ്ങളോടെ നടന്നകലുമ്പോൾ
ഇപ്പോഴും എനിക്കു വിഷമമാണ്,
ഈ സംസാരം അവസാനിക്കുന്നതെനിക്കു വിഷമമാണ്.

പകൽക്കാടുകളുടെ ചില്ലകളിൽനിന്നും -
പകലന്തിക്കുപറന്നുപോം പക്ഷികളെപ്പോൽ,
ചില നേരങ്ങളിൽ ചിലതെല്ലാം നിശ്ചിതമെന്നതാശ്ചര്യം.
നിദ്ര അജ്ഞാതനായ സഞ്ചാരിയും 
മഴ അതിന്റെ കുതിരക്കാരനുമാണ്.

ചിലപ്പോൾ ഒച്ചിനോടും ആമയോടും ആദരം തോന്നണം.
വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴിയിലെത്തുമ്പോൾ,
വീട് കാണുമ്പോൾ-
പുറന്തോടുകളാലില്ലാതാവുന്ന അനാഥത്വവുമായി നമ്മൾ.