5/16/15

സാധാരണയില്‍ക്കവിഞ്ഞ മരണങ്ങള്‍


                 
ചോര കറുത്ത് തണുത്ത്
അസ്ഥിയിൽനിന്നും ഇറച്ചി
ഒലിച്ചിറങ്ങുന്നനേരത്ത്                            
ശ്വാസത്തിന്റെ ഒച്ച               
നിലവിളികളുടെ കുമിളകളായി    
ഉപരിതലത്തിലെ ആകാശത്തിലേക്ക്  
പൊലിഞ്ഞുചേരുമ്പോഴും          
ഒന്നുമില്ല ഒന്നുമില്ല               
എന്ന് പറഞ്ഞു പറഞ്ഞ്...


കലാപം ഒരു ഉത്സവമാണ്.

ഭൂമിയിലെ കല്ലറകളിൽ                      
സമയസൂചികൾക്കിടയിൽ             
തിരമാലകൾ മൌനം പ്രാപിക്കുന്നുണ്ട്     
ഉറങ്ങുന്നുണ്ട്,                      
മെഴുകുതിരികൾ കെട്ടുപോവുന്ന
കടൽമുറികളിലെ ഇരുട്ടിൽ.  

അപ്പോഴാണ്
അവരുടെ ഓര്‍മ്മകള്‍-          






4/4/15

കടലിനെക്കാളും
ഇളക്കമുള്ളൊരു പെണ്ണ്.
മഴയെക്കാള്‍
വിരലുകളുള്ളവള്‍.

ഓര്‍മ്മയെക്കാള്‍
നനഞ്ഞ് നനഞ്ഞ്
പല ശിശിരങ്ങളില്‍
തകരത്തീവണ്ടികള്‍
ഒരേപാളങ്ങളില്‍
ഒച്ചകള്‍.

പൂക്കള്‍
ഇലകള്‍
ഇലകളെക്കാള്‍
നീളെ നീളെ
നീലാകാശങ്ങള്‍
നീളാകാശങ്ങള്‍.

പിന്നെയും പിന്നെയും
കടലിനെക്കാളുമിളകുന്നു,
തമ്മില്‍
നനഞ്ഞുലയുന്നു,
പെയ്യുന്നു മഴ,
കടല്‍.

മരങ്ങള്‍
അതേയോര്‍മ്മകള്‍.

പാഞ്ഞുപോവുന്ന
തീവണ്ടിയൊച്ച.

ഉറക്കത്തിലും
ഞെട്ടിയുണരുന്ന
ഉഷ്ണത്തിന്റെ രാപ്പകലുകള്‍.

ഒഴിഞ്ഞ ആകാശത്തിലെ
പക്ഷികളുടെ ചിറകില്ലായ്മയില്‍
പൊടുന്നനെ
ജാലകത്തിലൊരാള്‍
ഇലമുളയ്ക്കുന്ന മരമാവുന്നു,
വരിക വരിക.

1/26/15

ജലോപരിതലത്തെക്കുറിച്ച് എന്തും കാണാമെന്ന കണ്ണുകളുടെ വിശ്വാസത്തിന്മേലാണ് ഇങ്ങനെ നമ്മള്‍ തനിച്ചാവുന്നത്

ജലനാരുകളുടെ ആഴങ്ങളില്‍
വിഷണ്ണമായ നിശ്വാസങ്ങളില്‍
പൊലിഞ്ഞുപോവുന്ന ആകാശപ്പോളകള്‍.

അപാരതയുടെ വലയങ്ങളില്‍നിന്ന്
പറന്നുപോവുന്ന
നീളന്‍ കാലുള്ള വെള്ളക്കൊറ്റികള്‍.

തനിച്ചാവുന്ന ആകാശപ്പച്ചിലകള്‍ക്കുകീഴേ,
മഴത്തണുപ്പ്,
ജലസ്പര്‍ശത്തിന്നാഴങ്ങളിലെ ശ്വാസക്കുമിള
നിലയില്ലാത്ത നിലവിളികള്‍
തനിച്ചാവുന്നു.

ജലോപരിതലത്തില്‍ കുമിളക്കണ്ണുകള്‍ പൊലിഞ്ഞുപോവുന്നു.

1/16/15


അപ്പോഴെല്ലാം
കൂടുതല്‍ കൂടുതലാഴങ്ങള്‍
നീന്തുന്ന
നക്ഷത്രങ്ങള്‍,
നിലാവ്,
താഴേക്കു ചോരുന്ന
മേല്‍ക്കൂരവീടുകളാല്‍ പുഴ.

തലകുത്തനെ നമ്മള്‍
ചോരുന്നു,
പ്രതിബിംബങ്ങള്‍
ഇളവെയിലാല്‍
പലയുമ്മകള്‍
പലരുമ്മകള്‍
പല നിറങ്ങള്‍
നിഴലുകള്‍
പച്ചകള്‍.

ഞാനുണ്ട്,
നീ കൂടെയുണ്ട്
കൈപിടിച്ച്
ഓളങ്ങളാകാശങ്ങളാവുന്നു,
തമ്മില്‍ത്തമ്മില്‍
കലരുന്നു,
മേഘപ്പായ്ക്കപ്പലുകള്‍ തിരകളില്‍
തീരങ്ങള്‍ക്കകലെ
തമ്മില്‍ക്കലരുന്നു
മഴവില്ലുകള്‍
മേഘങ്ങള്‍,
പല സൂര്യന്മാര്‍, നക്ഷത്രക്കുഞ്ഞന്മാര്‍
നിലാവെട്ടങ്ങള്‍.

എന്നിട്ടും,
നമ്മില്‍,
നാമറിയാതെ
തലകുത്തനെ
ചോര്‍ന്നുപോവുന്നു
വെളിച്ചത്തിന്റെ പുഴകള്‍,
കടലിലേക്കുള്ള ഞരമ്പുമുറിഞ്ഞ്
നേരത്തിന്റെ നിഴല്‍ സൂചി പിടഞ്ഞ്
മഞ്ഞവെയിലുകള്‍
മരിക്കുന്നു, മരിക്കുന്നു.

12/28/14

പൂമ്പാറ്റബുദ്ധന്‍

പൂമ്പാറ്റബുദ്ധനാവുന്നു-
പൂവിലിരിക്കുന്നു
(തമ്മില്‍ത്തമ്മില്‍
ചിറകിനാല്‍ത്തമ്മില്‍
തല്ലിപ്പിടയുന്ന ഇണപ്പാറ്റകള്‍
ഇണപ്പൂമ്പാറ്റകള്‍)
പൂമ്പാറ്റബുദ്ധന്‍.

മഞ്ഞുപൂവില്‍
പൂവാകുന്നു,
പൂവിലേക്കിറങ്ങുന്നു
അറിയുന്നു,
പൂവ്,
ചെടിയുടെ-
രഹസ്യത്തെയൊറ്റുന്നു
ഒരു രാത്രിയും പകലും
കുരിശേറുന്നു;
കുരിശില്‍നിന്ന് കൊഴിയുന്നു.
നനഞ്ഞ ചിറകുമായ്
സൂര്യനിലേക്ക് പറക്കുന്നു,
ഇലകളില്‍നിന്ന്
ചിറകുമുളച്ച്
പ്യൂപ്പകളില്‍നിന്ന്-

പൂമ്പാറ്റബുദ്ധന്മാര്‍ പറക്കുന്നു.

12/24/14

വീട്ടില്‍ ഞങ്ങളുടെ ക്രിസ്മസ്

ക്രിസ്മസ് തണുപ്പുള്ള
രാത്രിയില്‍
നീ,
ഇപ്പോള്‍
കാപ്പി തിളപ്പിക്കുന്നു,
എനിക്ക് പനിക്കുന്നുണ്ട്,
ഉറക്കം കുറവാണ്,
ജനാലച്ചില്ലിനപ്പുറം
നിലാവിന്റെ വിഷണ്ണത;
കാപ്പിയുമായി നീ വരുന്നു,
നിന്റെ പുഞ്ചിരി-
വീട്ടില്‍ നമ്മളൊറ്റയ്ക്കാണ്
പശുക്കള്‍ ഇല്ല
ദൈവപുത്രന്‍ ഇല്ല
എനിക്ക് വിശപ്പ് ഇല്ല
പനിക്കുന്നു,
നിന്റെ മേലേക്ക്
ഉറക്കമില്ലാതെ
ചാഞ്ഞുകിടക്കുന്നു,
നീ
ക്രിസ്മസാണെന്ന്
ഓര്‍മ്മിക്കുന്നു.

12/21/14

ഇരുട്ടിലും വെളിച്ചത്തിലും




ഇരുട്ട് ,
നിലാവിൻ കീറത്തോർത്തുടുത്ത്
കുള്ളന്മരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ
കൂനൻകുന്നുകൾ നിരങ്ങിയും
(വടക്ക് പടിഞ്ഞാറോട്ട്
ഒരു പെൻസിലിനാൽ വരച്ച പുഴയുടെ അതിർവഴികൾ)

-- പുഴകളെക്കുറിച്ച് ബ്രാക്കറ്റിലെഴുതാൻ എന്തധികാരമാണുള്ളത്?--

വെളിച്ചം വീടുകളന്വേഷിച്ചന്വേഷിച്ച്
ഉറങ്ങിപ്പോയവരുടെ രാജ്യത്തിൽ,
(പശ്ചാത്തലത്തിൽ മൊട്ടുകമ്മലുകൾ പോലെ പൂവുകൾ
ലില്ലിപ്പൂക്കളാകാം,
അവ ചൂടിയ പെൺകുട്ടിച്ചിരികളെ
സങ്കല്പിക്കണം, നിശ്ചയമായും നല്ലഭാവനവേണം
പുഴയകലത്തിൽ കൂർത്തപുല്ലിന്മുനമ്പത്ത്
ഒരു മേഞ്ഞവീട്, വീടുകൾ, ചിലപ്പോൾ പശുക്കൾ
ചില പക്ഷികൾ, കാക്കകൾ തന്നെയാവണം.)
ഒഴിഞ്ഞുപോയ വീടുകളിലെല്ലാം
അമ്മമാരുടെ കണ്ണുകളിൽ
ജയിലഴികളിൽ നിന്നും
ഇരുട്ട്,
ചാടിക്കടന്ന്
ചാടിക്കടന്ന്
ചാടിക്കടന്ന്
ചാടിക്കടന്ന്
ചാടിക്കടന്ന്
വീണ്ടും വീണ്ടും
ഇടവഴികളിലൂടെ
ഓടിയോടി
ഓടിയോടി
നീന്തി നീന്തി
മുറിവുകളുടെ ഭൂപടത്തിന്റെ അതിരുകളിൽനിന്നും
പെൻസിൽമുനയാൽ പൊട്ടിത്തെറിച്ച കുഴിബോംബുകൾക്ക്
ഒരപ്രസക്തരുപകമാണ്
ഇരുട്ട്
വെളിച്ചതിന്റെ ജയിലറയാണ്
വളഞ്ഞുവെച്ചിരിക്കുന്നു,
പൊട്ടിത്തെറിക്കുന്നു
വെളിച്ചമുണ്ടാവുന്നു
ഇരുട്ട് നിറയുന്നു
ആരും നല്ല ചിത്രങ്ങൾ വരയ്ക്കുന്നില്ല.